شعر مورچه

اتل متل یه مورچـــه

قدم می زد تو کوچه

اومد یه کفش ولگرد

پای اونا لگد کــــرد

مورچه ی پا شکسته

راه نمی ره نشسته

پاشا با برگی بسته

لنگون زنون و خسته

نمی تونه کار کنه

دونه ها رو بار کنـــه

تو لونه انبـــار کنــه

بچه هاشا شاد کنه

مورچه جونم تو ماهی

عیب نداره سیاهی

مانند شیر شاهـــی

خوب بشه پات الهی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *